هر دوزانتوکسیلوموفلفلاین ادویه ها اغلب در زندگی روزمره استفاده می شوند، اما بسیاری از مردم هنوز این دو را اشتباه می گیرند. در واقع، این دو ادویه از نظر خواص گیاهی، ظاهر، طعم و سناریوهای استفاده به طور قابل توجهی با هم تفاوت دارند. این مقاله تفاوت ها را از چهار بعد اصلی تجزیه می کند تا به شما کمک کند به راحتی آنها را شناسایی و به طور دقیق استفاده کنید.
خواص گیاه شناسی: خانواده ها، جنس ها و ریشه های کاملاً متفاوت
1. Zanthoxylum از خانواده Rutaceae و جنس Zanthoxylum است. منشا آن کشور من است و یک ادویه سنتی چینی است که عمدتاً در استانهای سیچوان، شانشی و یوننان تولید میشود و بهعنوان «فلفل سیچوان» یا «فلفل کین» نیز شناخته میشود. میوه آن یک فولیکول است که در زمان رسیدن قرمز یا ارغوانی{3}}رنگ می شود و روی سطح آن نقاط روغنی وجود دارد.
2. فلفل میوه درخت انگور از خانواده Piperaceae و تیره Piper است. منشاء آن در جنوب شرقی آسیا است و اکنون عمدتاً در هند، ویتنام، اندونزی و سایر کشورها تولید میشود و در استانهای هاینان و یوننان کشور من در مقیاس کوچک-کشت میشود. میوه فلفل توت است، وقتی نارس سبز می شود و در زمان رسیدن سیاه می شود. می توان آن را به فلفل سیاه، فلفل سفید و غیره تبدیل کرد.
ظاهر: متمایز از رنگ و بافت
1. میوههای زانتوکسیلوم عمدتاً کروی هستند، حدود 3{5}}5 میلیمتر قطر دارند و سلولهای روغنی برآمده روی سطح دارند. رنگ عمدتا قرمز یا بنفش است. پس از خشک شدن، پوسته بیرونی به راحتی ترک می خورد و دانه های سیاه رنگ داخل آن آشکار می شود. دانه های فلفل مرغوب دارای سلول های روغنی چاق و رنگ روشن هستند.
2. فلفل بر اساس روش های فرآوری به فلفل سیاه و فلفل سفید تقسیم می شود: فلفل سیاه از میوه های نارس که خشک شده، با سطح چروکیده و رنگ قهوه ای تیره تهیه می شود. فلفل سفید از دانه هایی که بعد از برداشتن پریکارپ، سفید یا مایل به زرد{1}}، با سطح صاف و دانه های کمی کوچکتر از دانه فلفل ساخته می شود، تهیه می شود.
ویژگی های طعم: بی حس کننده تند در مقابل تند تند، هر کدام با تاکید خاص خود
1. طعم اصلی Zanthoxylum "بی حس کننده" با رایحه ای منحصر به فرد است. احساس بیحسی طولانی- و نافذ است، با کمی تندی که اشتها را تحریک میکند. عطر آن از اجزایی مانند لیمونن و لینالول در روغن های فرار می آید و پس از سرخ کردن{4}}در دمای بالا، عطر آن شدیدتر می شود.
2. طعم فلفل در درجه اول "ادویه" و با عطر ملایم تر است. تندی از پیپرین می آید. فلفل سیاه دارای عطر غنی تر و تندی بارزتر است. فلفل سفید طعم ملایمتر، تندی ملایمتر و عطر خالصتری دارد.
سناریوهای استفاده: تفاوت های قابل توجه در روش های پخت و پز
1. Zanthoxylum معمولا در آشپزی چینی استفاده می شود، به ویژه برای غذاهای سیچوان و هونان با طعم های قوی، مانند قابلمه تند، ماهی آب پز و مرغ فلفل سیچوان مناسب است. همچنین می توان از آن برای تهیه روغن دانه فلفل سیچوان و پودر ادویه پنج-، تقویت عطر و احساس بی حسی، و از بین بردن طعم ماهی یا چربی استفاده کرد.
2. فلفل طیف وسیع تری از کاربردها را دارد که معمولا در غذاهای چینی و غربی استفاده می شود. فلفل سیاه برای روشهای پخت با درجه حرارت بالا مانند سرخ کردن، کباب کردن، و هم زدن-سرخ کردن، مانند استیک فلفل سیاه و پاستا فلفل سیاه مناسب است. فلفل سفید بیشتر برای سوپ ها و خورش ها مانند سوپ مرغ و پودینگ توفو مناسب است و بوی ماهی را از بین می برد و طراوت را بدون تاثیر بر رنگ غذا تقویت می کند.
به طور خلاصه، تفاوت اصلی بین Zanthoxylum و Pepper در تأکید آنها بر طعمهای «بیحسکننده» و «ادویهای» و تفاوت بین طعمهای قوی-چینی و استفاده از آنها در آشپزی چینی و غربی نهفته است. درک خواص، ظاهر و کاربرد آنها امکان پخت دقیقتر و طعمهای برجستهتر را فراهم میکند.
